Εχω την αισθηση πως στο αχανη κυβερνοχώρο ποτέ ενα ονομα δεν θα γινει συνώνυμο με τόσα σπουδαία πράγματα.
Ολοι -σχεδόν - ξέρουν και ολοι θα καταλαβαίνουν στο ακουσμα μιας λέξης.
Λογοι εμμονης και μονο με οδηγουν να μιλησω με τα πρωτα στιχακια που ηρθαν στο μυαλο στο ακουσμα του χαμου της:
ΠΩΣ ΝΑ ΣΩΠΑΣΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ
Μ' ΕΜΑΘΕ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΝΑ ΖΩ....
(Κ. Κινδυνης- Σ.Ξαρχακος - Ν. Ξυλουρης)
